Koçerler’in hayatını araştırmaya yaklaşık 1 yıl önce başladığını ve bugüne kadar 20 aileyle yüz yüze görüştüğünü belirten Işık, göçebe Koçerlerin zor şartlar altında yaşamlarını idame ettiklerini söyledi. Işık, yaptığı incelemelerden çıkardığı sonucu ise şöyle özetledi; “Yaklaşık bir yıl önce başladığım araştırmamda, 15- 20 aileyle görüştüm. Öncelikle şunu belirteyim ki beni çok iyi karşıladılar. Onca işin gücün arasında bana zaman ayırıp, çay, yoğurt ve birbirinden lezzetli peynirler ikram ettikleri için onlara gönülden teşekkür ediyorum. Yaşantılarına gelince, gerçekten çok zor yaşam koşulları altında hayatlarını idame ettirmeye çalışıyorlar. İnsanlar yorgun, kadınlar sağa sola göçmekten, işlerin çokluğundan ve ağırlığından bezmiş durumdalar. Bütün bunların yanında her şeyden habersiz ailenin neşe kaynağı çocuklar, kuzularla oynayıp, tüm içtenlikleriyle etrafındakilere, kırmızı yanaklarıyla gülücükler saçmaya devam ediyorlar. Ailelerin sosyal hayatı kendi yakın çevreleriyle sınırlı durumda ve evlilikleri genelde akraba içerisinde gerçekleşiyor. Benim de asıl araştırma konum olan iletişim araçlarına gelince elektrik olan yerlerde televizyon hemen her çadırda mevcut ve yoğun şekilde izleniyor. Radyo ise elektrik olsun olmasın hemen hemen bütün yetişkinlerde var ve özellikle yaylalarda en önemli haber alma aracı durumunda. Cep telefonu ergenlik çağındakilerden yaşlılara kadar herkes kullanıyor.” dedi. KOÇERLERİN SORUNLARI ARAŞTIRILDI! Batman Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Öğretim Üyesi ve Dekan Yardımcısı Yrd. Doç. Dr. Mehmet Işık, göçebe Koçerlerin yaşamını inceledi. 1 Yıllık çalışma sonucu 20 aile ile görüştüğünü belirten Işık, Koçerlerin karşılaştığı sorunları şöyle dile getirdi: “Konuştuğum Koçerlerin ortak sorunlarından bazılarını şöyle özetleyebilirim; mevsimlik göçleri gerçekleştirirken yollarda özellikle de şehirlerarası yollarda hareket ederken büyük zorluklar yaşamaları ve yaşanan kazalarda doğrudan kendilerinin suçlu durumuna düşürülerek, cezaya mahkûm edilmeleri; arazi sahiplerinin ve muhtarların konaklama yerleri için talep ettikleri ücretlerin yüksekliği, mera kiralarının yüksekliği, yem fiyatlarının yüksekliği, hayvan başına ödenen devlet teşviğinin düşüklüğü, sosyal güvencelerinin bulunmaması vb. Ayrıca Koçerler, kendilerinin ekonomi ve gıda üretimi için ne kadar önemli olduklarını belirterek yetkililerden biraz daha anlayış ve destek beklediklerini söylediler. Son olarak eğitim için yoğun caba harcadıklarını gördüm. İmkânı olanlar şehir merkezinde ev alıp okul zamanları aileden yetişkin biriyle burada kalarak eğitime devam ediyorlar. İmkanı olmayanlar ise daha önceden bir şekilde yerleşik hayata geçmiş bir akrabasının yanına göndererek çocuklarının eğitim almasını sağlıyorlar. Ancak birçoğu da taşımalı eğitim imkânından kendilerinin yararlandırılmamasından şikâyetçi” Yrd. Doç. Dr. Mehmet Işık, Koçerlerin güvenlik sorunları bazı yaylaların yasaklı bölge ilan edilmesinden tedirgin olduğunu ve eğer yaylaya gidemezlerse hayvanlarını beslemelerinin mümkün olmayacağını ifade ettiklerini de söyledi.