Onlar bizi doğuran analar, bizleri büyütüp de bugünlere getiren analarımız, bacılarımız, eşlerimiz, kız kardeşlerimiz. Onlar bizim göz nurumuz, hayatımız, elleri öpülesice kadınlarımız.
Bugün 8 Mart Dünya Kadınlar Günü. Kadınlarımızı yılda bir kez değil, her gün anmalıyız. Yılda bir değil her gününün kadınlar günü olması gerekir. Onların bizlerden istedikleri sadece onları anlayabilmek, onları sevmek ve onları saymaktır. Kadınlarımız sevginin, fedakârlığın, hoşgörü ve duyarlılığın simgesidir. İnançlarımızda da kadının yeri büyük önem taşır. Kadın, yeri geldiğinde bir eş, yeri geldiğinde bir kardeş, yeri geldiğinde bir dosttur. Onlar hayatımızın en büyük emektarlarıdır.
Batman'da cefakarca çalışan kadınları araştırdık. Batman’ın değişik yerlerinde sabahın erken saatlerinde çarşı pazar demeden çalışmak zorunda kalan cefakar anneler… İsmini öğrenemediğimiz bir annemizi çalışırken gördük. Yaşı 70 civarında. Kendisi bu yaşına rağmen çocukları için çalışmak zorunda kaldığını, köyde yaptığı yoğurtları satmak zorunda kaldığını ifade ediyor. Koyun ve inek sütlerinden ürettikleri yoğurtları Belediye ekmek fırını yanında satan kadınlar, durumdan oldukça memnun gözüküyor. Her yaşta, hayatın her alanında çalıştığını belirten kadınlar: “Kimi zaman evimizin geçimini sağlamak için çalışıyoruz. Bazen anne oluyoruz, bazen de bir eş. Çoğu zaman evin tüm yükü bizim omuzlarımızda oluyor. Bu yükü taşımak zor olsa da hayat bunu gerektiriyor. Her gün buraya gelip yanımızda getirdiğimiz 3-5 kova yoğurdu satarak aile bütçesine katkıda bulunuyoruz.” ifadelerinde bulunuyor. Kazandıklarını çocuklarıyla paylaştıklarını, evlerine az da olsa katkı sağladıklarını belirten kadınlar: “Tek isteğimiz toplumda bizim de olduğumuzun farkına varılmasıdır. Bizler toplumun birer ferdi, parçasıyız. Tek isteğimiz bizi anlayabilmeleridir” dediler.
