Senden sonra çok insan geldi seni sormaya. Kimi duymamıştı yokluğunu kimi de üzülüyordu. Attığın her adımda gittiğin her ortamda iz bırakmıştın. Kurduğun bağlar dostluklar öylesine güzelmiş ki senden sonra insanlığına adamlığına tanıklık eden gözler seni anlatan sözler kaldı…
Yaşarken örnek bir insan etrafına hayattan dersler saçardın. Yetmedi gidişinle de bize çok güzel dersler bıraktın. Bize selam veren her insan yaptığın iyiliklerden güzelliklerden bahsederken, bu dünyadan göçerken geriye bırakılacak yegâne eserin İNSANLIK ve ADAMLIK olduğunu bize sen öğrettin.
Senden sonra elimizi tutan her akraba gözlerimize bakarken aslında seni görüyormuş gibi daha fazla ilgi ve sevgi göstermeye çalışınca meseleyi daha iyi anlıyoruz. Aramızda olmasan bile senin gibi bir babanın evlatları olmanın gururunu yaşıyoruz hayatımızın her anında…
Senden sonra baharlarımız kışa döndü. Yağmurlar çok yağsa da toprağımız çoraktı. Her sene beraber pekmezini yaptığımız bağımız senden sonra küsmüşçesine üzüm vermez oldu.
Senden sonra her yanımız eksik, her yanımız kırılgan, her yanımız noksan kaldı. Hayatın yokuşlu yollarını çıkarken isabetli kararlarına öyle muhtacız ki sen yaşarken bizim pusulamızdın. Bir yola çıksak, bir işe girişsek en büyük danışmanımız, hayat öğretmenimiz, sırtımızı yasladığımız çınar ağacımızdın.
Haberlere bakıp çok kötüye gidiyor dediğin dünya senden sonra da hiç iyi olmadı BABA… Ölümler kavgalar savaşlar daha çok arttı. Küresel çatışmalar insanlık krizi yarattı.
Senden sonra ruhum hiç alışmadı gülmeye, Anneme kardeşlerime belli etmesem de yokluğun kor bir ateş oldu içimde. Nereye gitsem nereye baksam sen varsın. Belki gözlerimizin baktığı yerlerde değilsin ama kalbimizin attığı her yerde bizimlesin.
Özlenen zamanla unutulur derlerdi de hiç de öyle değilmiş. Zaman geçtikçe seni daha çok özlüyor daha çok arıyorum. Yaşarken kokuna doyamadığım güzel anılarımın keşkelerini hep içimde saklıyorum...
Yokluğuna hiç alışamadım. Sen arayacakmışsın gibi, hazırlan köye gidelim diyecekmişsin gibi arada hâlâ telefonuma bakıyorum. Mahalleye gelirken BABAM’lara gidecem diyorum. Rüzgârlar bana senin kokunu getirir diye ailece köyümüze tarlamıza gidiyoruz. Bastığın her karış toprakta bıraktığın her anıda seni arıyoruz ama sen yoksun...
Senden sonra pek yazamadım. İçimi döktüğüm kalemim de küstü bana. Çok da bir şey yazılamazdı zaten hayat hikâyen gelirken aklıma…
Sen yaşarken okuduğum en güzel KİTAP, o kitaptan çıkardığım en güzel ANLAM'ım ve hiçbir dile çevrilemeyen KAHRAMANIM'dın BABAM...
Yürüdüğün yollarda, ayakkabının tozu olamasam da sana benzemeye çalışıyorum. Senin attığın her adımın doğruluğunu ben kendime en büyük servet en güzel miras kabul ediyorum. Sana layık bir evlat olma umuduyla bize öğrettiğin değerlerle hayata tutunup yaşamaya çalışıyorum..
Seni çok arıyorum….
Seni çok özlüyorum…
Aramızdan ayrılalı, bizi yalnız bırakalı tam bir yıl oldu.
Saygıyla.. Özlemle.. Rahmetle anıyorum. Seni çok seviyorum.
Kokusunu özlediğim ellerinden öpüyorum.
Ruhun şad olsun, Peygamberimize komşu olasın.
BAYRAMIN MÜBAREK OLSUN.
BENİM GÜZEL BABAM…
