“Edî bese” demeden önce düşünmek…
Siyaset yalnızca seçim dönemlerinde oy vermekten ibaret değildir. Siyaset, toplumun dili, kültürü, inancı, ekonomik beklentileri ve geleceğine ilişkin taleplerinin de temsil edilmesidir.
Bu nedenle bir yurttaş olarak şu soruyu sormak hakkımızdır.
DEM Parti, Kürt toplumunun bütün kesimlerinin beklentilerini ne ölçüde temsil ediyor?
Kürt toplumu homojen bir yapı değildir. Farklı siyasi görüşlere, yaşam tarzlarına, inançlara ve toplumsal anlayışlara sahip milyonlarca Kürt vatandaşımız bulunmaktadır. Dolayısıyla herhangi bir siyasi hareketin, Kürtlerin tamamının tek temsilcisi olduğu düşüncesi demokratik açıdan tartışılabilir ve tartışılmalıdır.
Ana dil ve kültür konusunda daha fazla söz söylemek gerekiyor…
Kürt vatandaşlarımız açısından ana dil ve kültürel haklar önemli bir konudur. Kürtçenin korunması, geliştirilmesi ve gelecek kuşaklara aktarılması konusunda daha fazla çalışma yapılması gerektiğine inanıyorum.
Bu noktada DEM Parti başta olmak üzere Kürt siyaseti içerisinde yer alan tüm aktörlere şu sorunun yöneltilmesi mümkündür. Bunun için ne gibi bir çabanız var?
Ana dil konusunda toplumun beklentilerini karşılayacak daha somut ve uygulanabilir politikalar ortaya konulabilir mi?
Bu soru bir suçlama değil, demokratik bir siyasi eleştiridir.
Farklı toplumsal değerlerde dikkate alınmalıdır.
Kürt toplumunun önemli bir kesimi dini ve geleneksel değerlere bağlı bir yaşam sürmektedir. Aynı toplum içerisinde farklı yaşam biçimlerine sahip vatandaşlarımız da bulunmaktadır.
LGBTİ+ konusunda da toplumda farklı görüşlerin bulunduğu açıktır. Demokratik toplumlarda bu konuların hukuk, insan hakları ve toplumsal değerler çerçevesinde özgürce tartışılabilmesi gerekir. LGBTİ İle ilgili her konuda neden sadece DEM den ses çıkmaktadır? Neden….???
Ancak siyasi partilerin kendi politikaları konusunda seçmenlerin soru sorması ve eleştiri getirmesi de demokratik hakkın bir parçasıdır.
Özellikle muhafazakâr ve dindar Kürt seçmenlerin,
“Benim inancım, kültürüm ve değerlerim siyasi temsil içerisinde yeterince dikkate alınıyor mu?”
sorusunu sorması son derece doğaldır.
Kürt seçmen sorgulamalıdır…
Kürtler hiçbir siyasi partinin doğal veya değişmez seçmen kitlesi değildir. Her vatandaş gibi Kürt seçmenin de siyasi partileri sorgulama, eleştirme ve tercihini değiştirme hakkı vardır.
Bu nedenle Kürt siyaseti açısından artık yalnızca kimlik üzerinden değil, eğitim, ana dil, ekonomi, gençlerin geleceği, kültür, inanç ve demokratik temsil üzerinden de daha kapsamlı bir tartışmaya ihtiyaç vardır.
“Edî bese” demek belki de yalnızca bir tepki cümlesi olmamalıdır.
Asıl mesele, “Kürtlerin bütün kesimlerinin sesi gerçekten duyuluyor mu?” sorusunu samimiyetle sorabilmektir.
Çünkü güçlü demokrasi, farklı düşüncelerin susturulmasıyla değil; farklı düşüncelerin özgürce ifade edilebilmesiyle mümkündür.
Kürtlerin geleceği de, siyasi tercihleri de tek bir partinin değil, bizzat Kürt vatandaşların kendi iradesinin meselesidir.
