Batman son dönemde sevindirici bir değişime tanıklık ediyor.
Şehrin dört bir yanında yeni parklar yapılıyor, eski parklar yenileniyor, çevre yolları ve caddeler ağaçlarla buluşturuluyor. Bu çalışmalar, daha yaşanabilir ve daha nefes alınabilir bir Batman adına takdiri hak ediyor.
Fakat madalyonun görünmeyen bir yüzü var. Dikilen fidanların önemli bir kısmı susuzlukla mücadele ediyor. Yıllar önce ağaçların sulanması için döşenen damlama ve sulama hatlarının çoğu ya tıkanmış ya da çalışmıyor.
Sonuç olarak, büyük emek ve maliyetle dikilen fidanlar, göz göre göre kuruyor. Oysa bir ağacı dikmek birkaç dakikadır; onu büyütmek ise yılların emeğidir.
Asıl başarı, açılış yapmakta değil, dikilen her fidanı yıllar sonra da gölgesinde insanların dinlenebileceği bir ağaca dönüştürebilmektedir. Bir belediyenin ya da kurumun başarısı, kaç park yaptığıyla değil, yaptığı parkları ne kadar sağlıklı yaşatabildiğiyle ölçülmelidir.
Ancak bu sorumluluk yalnızca kamu kurumlarının omuzlarında değildir.
Vatandaş olarak bizler de aynı derecede sorumluyuz. Evimizin ya da iş yerimizin önündeki ağacın günlerce susuz kaldığını görüp bir bidon suyu çok görmek, aslında kendi geleceğimizi susuz bırakmaktır.
Gölgesinde oturmayı beklediğimiz ağaca, yaşaması için birkaç litre suyu vermekten kaçınmak, çevre bilinciyle bağdaşmaz.
Bir başka eksiklik ise şehir planlamasında göze çarpıyor. Batman’ın birçok caddesinde ve oldukça geniş kaldırımlarında ağaç bulunmuyor.
Oysa bu alanlar; iklim şartlarına uygun dut, çınar, dişbudak veya benzeri gölge veren ağaçlarla donatılabilir. Böylece hem yaz sıcağının etkisi azalır hem de şehir daha estetik ve yaşanabilir bir kimlik kazanır.
Yeşil şehir olmak, sadece fidan dikmekle değil, dikilen her ağacı korumak, sulamak ve büyütmekle mümkündür. Çünkü kuruyan her fidan yalnızca bir ağaç değildir; boşa harcanan emek, boşa harcanan kamu kaynağı ve kaybedilen bir gelecektir.
Bugün kendimize şu soruyu sormalıyız. Çocuklarımıza daha yeşil bir Batman mı bırakacağız, yoksa kurumuş fidanların ve yarım kalmış projelerin şehrini mi?
Unutmayalım, ağaç dikmek bir başlangıçtır, onu yaşatmak ise gerçek medeniyettir.
