İnsan, yaratılışı gereği plan yapar. Hesaplar kurar, projeler üretir, gücüne güvenir. Bugünü kontrol ettiğini, yarını şekillendirdiğini zanneder. Oysa çoğu zaman unuttuğu bir hakikat vardır. Hesapların üzerinde bir hesap, planların üzerinde ilahi bir plan vardır.
Kur’an bu gerçeği açıkça ortaya koyar.
“Onlar tuzak kurarlar, Allah da tuzak kurar. Allah tuzak kuranların en hayırlısıdır.”
Bu ifade, insan aklını küçümsemek için değil, insanı haddini bilmeye davet etmek içindir.
Tarih, kendini dokunulmaz sananların enkazıyla doludur. Bir dönem yenilmez denilen güçler, sarsılmaz denilen iktidarlar, ebedi olduğu düşünülen sistemler.
Hepsi bir gün kırıldı. Çünkü mutlak güç yalnızca Allah’a aittir. İnsan gücü ise sınırlıdır. Kibirle birleştiğinde kırılmaya mahkûmdur.
Allah’ın sünnetullahı nettir.
Zulüm üzerine bina edilen hiçbir yapı kalıcı olmaz.
Adaleti terk eden, gücü hak zanneden her düzen bir gün kendi ağırlığı altında çöker.
Bu yüzden denmiştir ki:
“Küfür sürer ama zulüm sürmez.”
Bu yalnızca siyasal ya da toplumsal bir tespit değildir, aynı zamanda ahlaki bir uyarıdır. Çünkü zulüm sadece başkasına yapılan haksızlık değildir. Zulüm, hakkı eğip bükmek, emaneti zayi etmek, gücü kibirle kullanmaktır.
Kur’an bu noktada sorumluluğu başkasına değil, doğrudan insana yüklemiştir.
“Bir toplum kendini değiştirmedikçe Allah onların durumunu değiştirmez.”
Bu ayet, kaderi pasif bir bekleyiş olmaktan çıkarır ve insanı özne haline getirir. Yani bozulma da düzelme de insanın içinden başlar.
Başımıza gelen musibetler de bu çerçevenin dışındadır sanılmamalıdır. Kur’an burada da açık konuşur.
“Başınıza gelen her musibet, kendi ellerinizle yaptıklarınız yüzündendir.”
Bu ayet suçlayıcı değil, uyandırıcıdır. İnsana şunu söyler:
“Yaşadıklarının tamamı tesadüf değil. Kendine bak.”
Bugün bireyler de toplumlar da aynı sınavdan geçiyor. Gücün sarhoşluğu, hesapların kesinliği, planların kusursuzluğu… Oysa bir anda her şey bozulabiliyor. Çünkü her şey insan planına göre gitmez. Çünkü bu Allah’ın mutlak iradesine aykırı olur.
Hakikat şudur:
İnsan plan yapar, Allah hükmeder.
İnsan diler, Allah takdir eder.
İnsan unutur, Allah hatırlatır.
Ve her güçlü olan, bir gün kırılır.
Ta ki insan, gerçek gücün kimde olduğunu yeniden hatırlasın diye. Yaşasın zalimler için cehennem diyerek bitirelim…
