Köyde çiftçi…
Sabah 5’te horoz bile uyanmadan tarlaya gidiyor. Toprağı eşeliyor, tohumu ekiyor. Güneş tepede, ter şıpır şıpır…
Akşam harman zamanı geldiğinde ürününü satıyor.
Kimse çıkıp da, Hayırdır ağam, kâr mı ettin? Demiyor.
Deseler, çiftçi Yok yaw, ben buğdayı hobi olarak ekiyorum, boş zaman aktivitesi işte mi diyecek?
Şehirde tüccar…
Sabah kepenkleri açıyor, mal alıyor, satıyor, bayilik alıyor, kredi çekiyor, işçi çalıştırıyor.
Birisi çıkıp, Yahu sen bu ticareti para için mi yapıyorsun? dese tüccar ne der?
Yok canım, ben malları alıp satmayı seviyorum, para kazanmak tesadüf mü diyecek?
Ama iş siyasete gelince…
Sahneye siyasetçi çıkar. Ceket omuzda, kravat biraz yana kaymış, meydanda el sallıyor.
Sevgili halkım, ben bu yola sizlere hizmet için çıktım!
Kalabalıktan biri fısıldar,
Aman ha, para için yapmasın…
Diğeri cevap verir,
Yok yok, o melek gibi insan, zaten kazanç beklentisi yok.
Ee peki bu siyasetçi ne yiyecek?
Miting meydanında simit mi yesin? Belediye encümeninde nane yaprağı mı çiğnesin?
Eve gidince çocuk, Baba bana tablet al, dediğinde, Oğlum tablet almıyoruz, halk sevgisiyle oynayacaksın mı diyecek?
Gerçekçi olalım…
Çiftçi ürün satarak kazanır, tüccar ticaretten kazanır, siyasetçi de çoğu zaman siyasetten kazanır.
Bu bazen dostunu kamuya yerleştirmek, bazen ihale almak, bazen komisyonculuk yapmak olur.
Ama hepimiz biliriz ki Siyaset bir gönül işi masalı, seçim dönemine özel bir tiyatro repliğidir.
En güzel sahne ise şu;
Bir vatandaş televizyonda haber izler.
Aaa bak bizim başkan yeni villa almış!
Hemen tepki,
Yuh, millet aç, bunlar villada!
Aradan bir hafta geçer, aynı vatandaşın kuzeni belediyeye işe girer.
Helal olsun bizim başkana, adam gibi adam!
Demek ki mesele kazanç değil, kazananın bizden olup olmaması…
Bizim adam köşeyi dönerse başarı, başkası dönerse yolsuzluk oluyor.
O yüzden soruyorum,
Madem çiftçi tarladan, tüccar dükkândan ekmek yiyor…
Siyasetçi de kendi ekim alanından ekmek yiyince neden kıyamet kopuyor?
Yoksa hepimiz içten içe Bize sıra gelmediği için mi kızıyoruz? Bugün fırsat elimize geçse, hepimiz bir şekilde kendimiz ve çevremiz için kullanmaz mıyız?
Yoksa siz gerçekten Ben yapmam! diyenlerden misiniz? Yoksa millete olan hizmet aşkı var ya, hizmet aşkı, tadı bambaşka oluyor.