Suriye’de bir kadın savaşçıyı öldürdükten sonra örülmüş saçını kesen vahşi onu komutanına verilmesi aşağılığın dibidir.
Orada böylesi vahim olaylar yaşanırken, ülkede bir öğrencinin saç örmesi nedeniyle evine baskın yapılması ve hapse atılması, hukuki mantıkla açıklanamaz. Bu eylem, tarih boyunca süregelen masum ve kültürel bir davranıştır; kanunda herhangi bir yasak yoktur. Hapse atılması, doğrudan keyfi ceza ve korkutma mekanizması ile ilgilidir.
Üstelik masum bir davranış, yandaş medya tarafından “Türk geleneği” kisvesiyle normalleştirilmeye çalışılır. Oysa tarihsel gerçekler farklıdır: Viking kadınlarının örülü saçları bile, gemi halatlarında kullanılacak kadar işlevseldi.
Kültürel veya bireysel ifadelerin siyasetin ve iktidarın aracı haline getirilmesi, hukukun keyfi uygulanması ve toplumsal korkunun açık bir örneğidir.
Elbette ABD’yi ölçü almak her şeyi kıyaslamak anlamına gelmez. Onlar da giyim ve süslenme konusunda sınırlamalara sahip olabilir; fakat bu, ceza veya hapisle sonuçlanmaz. Buradaki fark, hukukun kişilere göre mi yoksa kurumsal olarak mı uygulandığıdır.
Sonuç olarak, tarihve kültür masumdur; yasalar ise toplumun doğal gereksinimlerini engellemez. Hukukun keyfi uygulanması, masum davranışları cezalandırmak veya toplumu korkutmak için araç olamaz.
İktidarlar geçici, hukuk ve adalet kalıcı olmalıdır.
Burada gündem işler. Orada hukuk işler.
Bir ülkenin kaderini belirleyen de budur.